Tristan's Yes

Naisip ko lang, life here is so different from life back home. Ibang iba. At dahil dyan, pati writing style ko naiba. Dati kasi, afford kong magpakadalubhasa sa Ingles dahil kasi, madami akong chinichismis in Taglish. Ngayon, nakakangalay ng panga ang mag-English maghapon. Pati pagtawa ko kelangan slang. Punyeta. Kaya pala, naisip ko na, kung bakit mas masaya akong mag-Taglish dito. Now I know.

So imagine nyo na lang na nakikikape lang kayo. Naka-cross leg ang lolo nyo, nasa harap ko eh cellphone at isang kahang yosi. Umorder din ako ng Venti Cafe Latte, Non-fat para hindi ako mauhaw. At may cheesecake. Makitinidor ka na lang. So nagchichismisan lang tayo. Syet, ang pathetic ng buhay ko. Ha ha. Pero keri lang. Makinig na lang kayo tutal kahit naman in person, siguradong babangka din ako. Unless of course, may mas maingay sa kin. Tatahimik lang ako.

So ano ba ang kwento ko for today. Isip. Ay alam ko na. I have a date... yata. Kakaloka. Hindi ko maintindihan paano nangyari pero parang may date nga ata ako. Ganito kasi yun. Naalala nyo ang boylet ko na may very big surprise sa kin? Yung gusto ng sex with brains. Sakit sa ulo. Anyway, hindi ko naman inaasahan na kukulitin ako. So he called me up the other day - for no reason whatsoever. He just wanted to make conversation daw. Ako naman, busy kasi noong time na yun, balak ko na maglaba so I asked him quite directly why he was calling. Natameme ang lolo nyo. Parang may balak kumwento pero nahihiya. So ako naman, in the spirit of camarederie and the United Nations, I started the conversation. Sabi ko, "hey Joe, you wanna give it a go go go?". Joke lang. But I made kwento.

I made kwento about the birds and the bees. Why love is not sweeter the second time around? Why first love dies? Why honesty is not always the best policy? and other senseless stuff that came to my mind. He felt comfortable naman so he made kwento about his ultra square life - about the contractors that fixed his house, his car, his daily commute, how he irons his shirts every day, how our first date would go? Ano daw?!? Our date daw?!? Nalaglag ako ng kama, I swear. Napasigaw ng kaunti. Napangiti. Kinilig. Ang walanghiya, nagyaya nga yata ng date. What's a boy got to do, but ask, "are you paying?" Haha. Of course not, hindi ako cheap. I asked him pa din...when, where, what, why, how? Naloka ang lolo nyo.

As it turns out, sa Saberdey daw ang "meet up". Sabi ko kasi meet up lang kasi nga I don't date pag hindi ako sigurado. Nasa waiting list pa kasi sya. Aba, ikaw na ang jumowa ng vegetarian, hindi ko ata kaya mabuhay sa kangkong at tokwa, ano ka! Saka mahilig umakyat ng kabundukan. Esmyusmee - city boy ako hindi ako pambundok. Pandagat din ako, pero sa baybay lang. Hindi ako marunong lumangoy. Ay teka, napalayo. Basta madami pang ibang levels of incompatibility. Pero sige, again in the spirit of international cooperation, I accepted the invitation.

So we'll have dinner lang daw sa city. Then we'll go back to his place in the country. Wash up. Hindi ko maintindihan bakit kailangan namin mag-wash up. Haha. Virgin!!! Then go clubbing again in the city. Panalo, may date ako sa club. Hindi ko lang alam kung tama ba yun. Paano kaya sumayaw to? Hindi naman daw sya mahilig magclubbing pero dahil alam nya yun gusto ko dun na lang daw. May ganun? Parang bayani lang. Ewan. Basta ang alam ko, may escort na nga ako. Huuwaat!? Kulang na lang eh ang arko eh tatakbo na ang sagala.At dahil dun, sinukat ko ang barong na bitbit ko pa galing Maynila kasi special buko pie ito - unang date sa Amerika kaya ako ay nakabarong. Bow.

So sa tingin nyo, tama ba na makipag-date na 'ko?

Hindi pa yata ako ready. Haha. Yun na.